Skip to content

Randomizowane badanie kliniczne blokerów wapniowych (Lidoflazine) w leczeniu osób po zawale serca ad

2 miesiące ago

494 words

Następujące grupy pacjentów zostały wyłączone z badania: te, w których wysiłki resuscytacyjne były nieodpowiednie (np. Z powodu beznadziejnych warunków końcowych); tych, którzy obudzili się przed randomizacją; osoby z zatrzymaniem krążenia z powodu pierwotnej choroby wewnątrzczaszkowej (która sama mogłaby wpłynąć na powrót do zdrowia po uszkodzeniu niedokrwiennym); osoby ze śpiączką wywoływane przez leki o działaniu depresyjnym z ośrodkowego układu nerwowego (które mogłyby chronić mózg) w momencie zatrzymania krążenia; pacjenci z hipotermią (temperatura w odbycie poniżej 33 ° C w momencie zatrzymania); osoby otrzymujące bloker wnikania wapnia dożylnie podczas resuscytacji serca lub w ciągu pierwszych 24 godzin po zatrzymaniu krążenia; osoby w wieku poniżej 12 lat; pacjenci z migotaniem przedsionków lub wydłużonym odstępem QT; i kobiety w wieku rozrodczym. Dwie ostatnie grupy pacjentów zostały wykluczone ze względu na szczególne obawy administracji żywności i leków. W sumie 520 pacjentów zostało zakwalifikowanych do badania. Po przywróceniu spontanicznego krążenia obserwowano pacjentów przez pięć minut w celu sprawdzenia zarówno ich kwalifikowalności, jak i stabilności sercowo-naczyniowej. Następnie losowo przydzielono je do otrzymywania placebo lub lidoflazyny. Lek i placebo miały identyczny wygląd i umieszczono je w fiolkach z kolejnymi numerami (przygotowanych przez Pharmacia) zgodnie z losową sekwencją wygenerowaną w Data Center Epidemiology University of Pittsburgh. Wszyscy badacze kliniczni byli zaślepieni na zawartość fiolek z lekiem.
Protokół leczenia lidoflazyną był porównywalny do wykazanego w celu złagodzenia uszkodzenia mózgu u psów po zatrzymaniu krążenia18. Jak najszybciej po przywróceniu stabilności sercowo-naczyniowej, o czym świadczy utrzymanie skurczowego ciśnienia krwi powyżej 90 mm Hg w ciągu 5 minut Okres obserwacji pacjentów losowo przydzielonych do grupy lidoflazyny otrzymał dożylną dawkę nasycającą szmata na kilogram masy ciała (stężenie roztworu, mg na mililitr). Dodatkowe dożylne dawki 0,25 mg na kilogram podawano 8 i 16 godzin po resuscytacji. Pacjenci losowo przydzieleni do standardowej terapii otrzymali równoważne objętości placebo, składające się z roztworu nośnika bez aktywnego leku. Wlew został przerwany, jeśli pacjent się przebudził.
Wszyscy pacjenci byli leczeni zgodnie z protokołem standardowej terapii, mającym na celu optymalizację dostarczania tlenu do niedokrwionego mózgu i minimalizowanie zapotrzebowania metabolicznego mózgu.3, 32 Płyny i wazopresory były podawane jako wsparcie sercowo-naczyniowe, jak wskazano klinicznie w obu grupach. Jeśli skurczowe ciśnienie krwi spadło poniżej 90 mm Hg, z lub bez wlewu wazopresyjnego, wlew do badania został chwilowo zatrzymany, skurczowe ciśnienie krwi zostało przywrócone do ponad 90 mm Hg, a następnie wlew ponownie. Inne powikłania prowadzące do przerwania wlewu do badania obejmowały zwiększenie ciśnienia wewnątrz żyły lub ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej, rozwój zastoinowej niewydolności serca lub obrzęku płuc, wystąpienie zaburzeń przewodzenia oraz występowanie złośliwych zaburzeń rytmu lub nadmierne zapotrzebowanie na wazopresję.
[patrz też: przychodnia aon, metronidazol tabletki dopochwowe, polineuropatia alkoholowa ]

0 thoughts on “Randomizowane badanie kliniczne blokerów wapniowych (Lidoflazine) w leczeniu osób po zawale serca ad”